Wereldleraars vandaag ...

Begin september, voor iedereen is het een spannende tijd. Zeker voor wie de allereerste keer naar school gaat, voor wie van school verandert of voor de eerste keer voor de klas staat. Dit roept dikwijls herinneringen op, goede of slechte, bij eenieder die ooit zelf op de banken zat. Daar is iets unieks mee gemoeid: het geldt voor ons allemaal. Onderwijs is namelijk één van de weinige domeinen waarin iedereen ervaringsdeskundige is. Daarnaast heeft de coronacrisis er mede voor gezorgd dat de aandacht voor het onderwijs in de media erg is toegenomen. Het maakt dat een groot deel van de samenleving een uitgesproken mening heeft over de toekomst van het onderwijs.

Maar daar knelt wellicht het schoentje. Het managementdenken en – jargon alsook de economische logica heeft al grote delen van onze maatschappij in zijn greep. Het onderwijs ontsnapt daar geenszins aan en mogelijk kan een efficiëntieoefening nuttig en verfrissend zijn. Maar iedereen begrijpt dat onderwijs onmogelijk daartoe kan worden herleid. Schoollopen is zoveel meer.

Onderwijzen is meer dan alleen wat er strikt dient te gebeuren tijdens de lesuren. Het gaat ook over verwondering wekken, inspireren en enthousiasmeren, van de kleuterklas tot de universiteitsaula (Van Hecke, S., 2021).

Net zoals Halsema (2018) houdt ook de Leuvense jurist Koen Lemmens in zijn boek ‘De dwaling van de beeldenstormers’ een warm pleidooi voor cultuur en kennisoverdracht via het onderwijs. Onderwijs moet meer zijn dan mensen vormen tot goede werknemers, zegt Nussbaum in ‘Niet voor de winst’ (2018).

Cruciaal hierin is de rol van de leerkracht, we noemen ze in dit project wereldleraars. Een wereldleraar is iemand die voorbij de onverschilligheid en vanuit verbondenheid zijn engagement opneemt om mee te zorgen voor een duurzame en rechtvaardige samenleving.

Met dit project willen we een ode brengen aan onze leerkrachten. We nemen jullie mee in hun kijk op ‘wereldleraarschap’ en onderwijs vandaag.

Bovendien vereisen de problemen en uitdagingen waarmee we vandaag als onderwijs en samenleving worden geconfronteerd een verregaande vaardigheid van 'verhalende verbeelding', dat wil zeggen het vermogen om na te denken over hoe we onze samenleving anders kunnen vormgeven. Kunst, literatuur en geesteswetenschappen spelen een centrale rol om dit binnen het onderwijs mogelijk te maken. Dus waar aanvankelijk werd gedacht dat kunst en geesteswetenschappen niet langer nodig zijn in het onderwijs, geven we hen als lerarenopleiding een meer centrale plaats in het onderwijs van toekomstige leraren, zodat zij het kunnen integreren in het onderwijs van jongeren. Hopelijk kunnen we met onze teasers vele leerkrachten inspireren.